Pasek boczny artykułu

Pobieranie
PL EN (English)
Statystyczny
Read Counter : 116 Pobieranie : 99

Treść głównego artykułu

Abstrakt

Niezwykle złożona i dynamiczna współczesność, nieustannie komplikujący się społeczny świat opisywany przez socjologów, otworzył swoją przestrzeń dla wielu nieznanych dotąd praktyk poradniczych, które stały się prawdziwym wyzwaniem dla homo consultansa. Rozdrgane doświadczenia, biografie i takaż codzienność nie są bez znaczenia dla kształtu poradnictwa, jego form czy też dla relacji doradca – radzący się i to z tego powodu niniejszy artykuł koncentruje się na podmiocie poradnictwa/podmiocie w poradnictwie. W tekście tym ukazano możliwe badawcze i diagnostyczne konsekwencje postrzegania podmiotu w poradnictwie jako podmiotu pękającego – a więc dynamicznego, o znaczącym potencjale performatywnym – jak również wyzwania związane z przyjęciem takiej perspektywy.

Słowa kluczowe

podmiot w poradnictwie, podmiot pęknięty, podmiot pękający, performatywny potencjał podmiotu

Szczegóły artykułu

Licencja

Autor/współautor upoważniony przez pozostałych współautorów do ich reprezentowania (autor korespondencyjny) zgłoszonego „utworu” oświadcza, że przysługują mu autorskie prawa do utworu, które nie są ograniczone w zakresie objętym niniejszym oświadczeniem. Utwór jest dziełem oryginalnym i nie narusza praw autorskich innych osób, ani nie jest ograniczony prawami na rzecz osób trzecich. Utwór nie był wcześniej publikowany pod tym samym lub innym tytułem, nie stanowi również części innej publikacji. Utwór nie jest obecnie przedmiotem postępowania w innym wydawnictwie.

Autor/Współautor zgłasza utwór do publikacji w czasopiśmie „Studia Poradoznawcze” i tym samym potwierdza, że:

  1. Utwór został przygotowany zgodnie z zasadami edytorskimi obowiązującymi w czasopiśmie.
  2. Utwór zawiera informacje o źródłach finansowania badań, które stanowiły podstawę jego opracowania.
  3. Wyraża zgodę na przekazanie utworu do podwójnej recenzji, na podstawie której redakcja podejmie decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu utworu do publikacji.
  4. Wyraża zgodę na dokonanie przez redakcję koniecznych zmian utworu wynikających z opracowania redakcyjnego.
  5. Zobowiązuje się do niezwłocznego dokonania korekty autorskiej utworu, po jego akceptacji przez redakcję. Niedokonanie korekty autorskiej w terminie 14 dni od daty otrzymania materiałów, traktowane będzie za zgodę na wydanie utworu w postaci przekazanej do korekty.

Autor/Współautor udziela Dolnośląskiej Szkole Wyższej nieodpłatnej, nieograniczonej terytorialnie i czasowo nieodpłatnej licencji niewyłącznej na korzystanie z utworu pod warunkiem jego przyjęcia do opublikowania w czasopiśmie „Studia Poradoznawcze”, na następujących polach eksploatacji:

  1. Utrwalanie, zwielokrotnianie i wytwarzanie egzemplarzy utworu techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową i zapisu elektronicznego.
  2. Orotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono: wprowadzanie do obrotu, sprzedaż, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy, publiczne wystawienie, wyświetlenie, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym, również w sieci Internet.
  3. Włączenie utworu w skład utworu zbiorowego.
  4. Tłumaczenia na inne języki i rozpowszechniania tych tłumaczeń.

Autor/Współautor wyraża zgodę na udostępnianie utworu przez Dolnośląską Szkołę Wyższą na licencji:
Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe,
której pełny tekst dostępny jest na stronie internetowej: https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/legalcode

Jak cytować
Siarkiewicz, E. (2025). Idea pękającego podmiotu w poradnictwie. Między rozproszeniem a sprawczością. Studia Poradoznawcze/Journal of Counsellogy, 14, 11-39, 151. Pobrano z https://studiaporadoznawcze.pl/ojs/index.php/sp/article/view/279

Referencje

  1. Andrzejewski, Ł. (2017). Zagadka społeczeństwa terapeutycznego: historia, konteksty, praktyka. Przegląd Socjologii Jakościowej, 13(1). https://doi.org/10.18778/1733-8069.13.1.03
  2. Aronson, E., Wilson, T. D., Akert, R. M. (1997). Psychologia Społeczna. Serca i umysł. Zysk i S-ka.
  3. Beck, U. (2012). Społeczeństwo ryzyka. W poszukiwaniu utraconego bezpieczeństwa. Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  4. Benedict, R. (2019). Wzory kultury. vis-a-vis etiuda.
  5. Boski P., Różyckia-Tran J., Sorokowski P. (2024). Podróże psychologiczne przez kultury świata. Sorus.
  6. Brach-Czaina, J. (2018). Szczeliny istnienia. Dowody na Istnienie.
  7. Chutorański M., Makowska, A. (2019). (red.) Rzeczy – Kultura – Edukacja, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
  8. Ciżewska, E. (2013). Wstęp. F. Znaniecki, Upadek cywilizacji zachodniej. Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
  9. Czerepaniak-Walczak, M. (2019) Rozumienie własnego położenia w świecie rzeczy; solastalgia i typy świadomości według Paulo Freire. W M. Chutorański, A. Makowska
  10. (red.), Rzeczy – Kultura – Edukacja, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, (s. 55–66).
  11. Czerniawska, O. (2005). Podróż i jej andragogiczny wymiar. Chowanna, 2, https://doi.org/10.31261/CHOWANNA.2005.25.08
  12. Drabik-Podgórna, V. (2009). Poradnictwo w perspektywie personalizmu dialogicznego. Poradoznawstwo – kontynuacja dyskursu. Podręcznik akademicki. A. Kargulowa (red.).
  13. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  14. Drwięga, M. (2013). Kim jest człowiek. Studia z filozofii człowieka, Księgarnia Akademicka.
  15. Drwięga, M. (2016) Spór o podmiot w filozofii, Spór o podmiotowość: perspektywa interdyscyplinarna. A. Warmbier (red.). Księgarnia Akademicka.
  16. Dybel, P. (2000). Podmiot nieświadomości. Pojęcie podmiotu w psychoanalizie Lacana na tle tradycji filozofii kartezjańskiej. Przegląd Filozoficzny, 3.
  17. Freud, S. (1993). Nieświadomość. Freud. Z. Rosińska (red.). Wiedza Powszechna.
  18. Freud, S. (2010). Wstęp do psychoanalizy. Bellona.
  19. Giddens, A. (2003). Stanowienie społeczeństwa. Zarys teorii strukturacji. Zysk i S-ka.
  20. Hermanowski, M. (2021). Psychoterapeutki i psychoterapeuci w Polsce. Analiza cech populacji. Wydawnictwo Nauk Społecznych i Humanistycznych UAM.
  21. Iwanczewska, Ł. (2021). (red), Performatyka. Poza kanonem, Wydawnictwo Wiele Kropek. Kraków. Performatka. Poza kanonem, t. I: Resztki, ruiny, pozostałości, szczątki, piksele – archiwa możliwych przeszłości i przyszłości, red. Łucja Iwanczewska, WIELE KROPEK, Kraków 2021, bit.ly/performatkapozakanonem1
  22. Jacyno, M. (2007). Kultura indywidualizm. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  23. Kargulowa, A. (2004). O teorii i praktyce poradnictwa. Odmiany poradoznawczego dyskursu. Podręcznik akademicki. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  24. Kargulowa, A. (red) (2009). Poradoznawstwo – kontynuacja dyskursu. Podręcznik akademicki. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  25. Kargulowa, A. (2023). Poradnictwo od nowa. Emergencja i relacja rezonansu społecznego w dyskursie poradoznawczym. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  26. Kargulowa, A. (2024). Homo consultans w galaktyce poradnictwa i doradztwa. Studia Poradoznawcze, 13. https://doi.org/10.34862/sp.2024.1
  27. Kosiński D. (2016), Performatyka. W(y)prowadzenia. Kraków.
  28. Kosiński, D. (2017). Codzienność. Performatyka: terytoria. E. Bal, D. Kosiński (red.). Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  29. Kulczycki, M. (1991). Psychologia rozwiązywania problemów życiowych. 40 lat psychologii w Uniwersytecie Wrocławskim. Historia, kierunki rozwoju i aktualne osiągnięcia. M. Porębska (red.). Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  30. Kurantowicz, E. (red.). (2022). Uchodźcy pośród nas. Pomaganie w perspektywie interdyscyplinarnej. Wydawnictwo Naukowe DSW. https://doi.org/10.34862/ek22-1212
  31. Levinas, E. (2006). Istniejący i Istnienie. Homini.
  32. Lacan, J. (1969). Funkcja i pole mówienia i mowy w psychoanalizie, Kraków.
  33. Lani-Bayle, M., & Słowik, A. (2024). Migracja, schronienie i rezyliencja: jakie powiązania? Międzykulturowym doradcom pod rozwagę. Studia Poradoznawcze/Journal of Counsellogy. 13. https://doi.org/10.34862/sp.2024.3
  34. Leder, A. (2005). Obcość i jedność. Freud a Kantowski warunek syntetycznej jedności apercepcji. Przegląd Filozoficzny, 2.
  35. Malewski, M. (2012). Metodologia badań społecznych – ortodoksja i refleksyjność. Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja, 15. https://insted-tce.pl/ojs/index.php/tce/article/
  36. view/281
  37. Mauss, M. (2001). Socjologia i antropologia. KR.
  38. Męczkowska, A. (2006). Podmiot i pedagogika. Od oświeceniowej utopii ku krytycznej dekonstrukcji. Wydawnictwo Naukowe DSW.
  39. Ostrowski, J. (1999). Substancja i podmiotowość w myśli młodego Hegla. Przegląd Filozoficzny, 4.
  40. Nalaskowski, A. (2020). Wielkie Zatrzymanie. Co się stało z ludźmi? Biały Kruk.
  41. Pawliszak, P. ( 2009). Kultura jako zasoby i ograniczenia działań społecznych. Zwrot kulturowy w socjologii kultury, Miscellanea Anthropologica et Sociologica 10 (1) Uniwersytet
  42. Gdański, (s. 36–51).
  43. Rogers, Carl R. (2002). O stawaniu się osobą. Poglądy terapeuty na psychoterapię. Dom Wydawniczy Rebis.
  44. Rosa, H. (2020). Przyspieszenie, wyobcowanie, rezonans. Europejskie Centrum Solidarności. Gdańsk
  45. Rosińska, Z. (1993). (red.), Freud. Wydawnictwo Wiedza Powszechna.
  46. Siarkiewicz, E. (2010). Przesłonięte obszary poradnictwa. Realie – iluzje – ambiwalencje. Wydawnictwo Uniwersytetu Zielonogórskiego.
  47. Siarkiewicz, E. (2018). Poradnicze praktyki jako performatywny projekt Kto? Kiedy? W jakim celu? Ku życiu wartościowemu: idee, koncepcje, praktyki. T. 2, Koncepcje – praktyki.
  48. Wioleta Danilewicz, Jerzy Nikitorowicz, Mirosław Sobecki (red.). Oficyna Wydawnicza Impuls.
  49. Siarkiewicz, E., Wojtasik B. (red.), (2016). Uczenie się – Doświadczenie – Imersja. Poradnictwo zaangażowane, Wydawnictwo Naukowe DSW.
  50. Siarkiewicz, E. (2019). Moc słowa. Możliwości identyfikowania wypowiedzi performatywnych w poradniczych praktykach. Studia Poradoznawcze, 3. https://doi.org/10.34862/
  51. sp.2014.3
  52. Siarkiewicz, E., Trębińska-Szumigraj E., Zielińska-Pękał D., (2012). Edukacyjne prowokacje. Wykorzystanie etnografii performatywnej w procesie kształcenia doradców. Impuls.
  53. Słowik, A. (2016). (Nie)Moc i pomoc. Poradnicze sieci. Uczenie się – Doświadczenie – Imersja. Poradnictwo zaangażowane. E. Siarkiewicz, B. Wojtasik (red.). Wydawnictwo Naukowe DSW.
  54. Słowik, A. (2024). Działania poradnicze na trajektoriach cierpienia uchodźczyń z Ukrainy w departamencie Loiret (Francja). Studia Poradoznawcze, 13. https://doi.org/10.34862/
  55. sp.2024.4
  56. Sontag, S. (2016). Choroba jako metafora. AIDS i jego metafory. Karakter.
  57. Sontag, S. (2016). Widok cudzego cierpienia. Karakter.
  58. Straś-Romanowska, M. (2009). Doświadczenia graniczne w rozwoju człowieka: wyzwanie dla poradnictwa. Poradoznawstwo – kontynuacja dyskursu. Podręcznik akademicki. A. Kargulowa (red.). Wydawnictwo Naukowe PWN.
  59. Szlendak, T. (2021). Czy rezonans zarezonuje? Hartmut Rosa o gorączce przyspieszenia trawiącej nowoczesność. Studia Socjologiczne, 3. DOI: 10.24425/sts.2021.138478
  60. Teusz, G. (2009). Poradnictwo biograficzne w aspekcie teorii krytycznych wydarzeń życiowych. Poradoznawstwo – kontynuacja dyskursu. Podręcznik akademicki. A. Kargulowa
  61. (red.). Wydawnictwo Naukowe PWN.
  62. Tomaszewski, T. (1963). Wstęp do psychologii. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  63. Turner, V. (2005). Od rytuału do teatru. Oficyna Wydawnicza Volumen.
  64. Tyszkowa, M. (1972). Problemy psychicznej odporności dzieci i uczniów. Nasza Księgarnie.
  65. Wolska, A. (2019) Zagrabiony Odzyskany. Historia powrotu ołtarza Wita Stwosza do Krakowa. Wydawnictwo Literackie. Kraków.
  66. Zambrzycka-Kościelnicka, E. (2022). Mgławica to kosmiczny obłok, w którym wykluwają się nowe gwiazdy. Skąd się bierze i jak ją obserwować? National Geographic, 20 listopada, https://www.national-geographic.pl/artykul/mglawica-to-kosmiczny-oblok-w-ktorym-wykluwaja-sie-nowe-gwiazdy-skad-sie-bierze-i-jak-ja-obserwowac (dostęp:
  67. 12.2023).