Treść głównego artykułu

Słowa kluczowe

Alicja Kargulowa doradztwo

Szczegóły artykułu

Referencje

  1. Bańka A. (2010). Mobilność międzynarodowa jako kryzys i zagrożenie tożsamości jednostki. W: K. Popiołek, A. Bańka A. (red.), Kryzysy, katastrofy, kataklizmy w perspektywie psychologicznej (ss. 262–276). Poznań: Stowarzyszenie Psychologia i Architektura.
  2. Bilon, A., (2010). Poradoznawstwo wobec ogólnej refleksji nad poradnictwem. Edukacja Dorosłych, 1, 55–75.
  3. Bilon, A., (2016). Strukturacja poradnictwa kariery w Holandii. Między specyfiką kulturową a neoliberalną zmianą. Wrocław: Wydaw. Naukowe DSW.
  4. Collins, S., Nancy, A., Brown, C., Kennedy, B. (2013). Opinie doradców i opiekunów praktyk na temat kształcenia w obszarze wielokulturowości i sprawiedliwości społecznej. Studia Poradoznawcze, 2, 109–126.
  5. Corey, G. (2005). Teoria i praktyka poradnictwa i psychoterapii. Tłum. K. Mazurek. Poznań: Zysk i S-ka.
  6. Dec, J. (2012). Poradnictwo dla osób z grup marginalizowanych – „streetworking”. Studia Poradoznawcze, 1, 129–141.
  7. Drabik-Podgórna, V. (2005). Innowacja edukacyjna. Aplikacja rozwiązań francuskich w polskim poradnictwie zawodowym. Kraków: Impuls.
  8. Feltham, C., Horton, I. (2013). Psychoterapia i poradnictwo, t. 2. Gdańsk: GWP.
  9. Gajdamowicz, H. (2010). Kazimierz Sośnicki – Twórca pedagogiki aksjologicznej. Pobrano z: http://dydaktyka.uni.lodz.pl/wp-content/uploads/2012/01/2010_Gajdamowicz1.pdf (6.10.2017).
  10. Holt, J. (1981). O „pomocy” i specjalistach od pomagania. W: K. Jankowski (red.), Psychologia w działaniu. Warszawa: Czytelnik.
  11. Kargulowa, A. (1996), Przeciw bezradności. Nurty, opcje, kontrowersje w poradnictwie i poradoznawstwie. Wrocław: Wydaw. Uniwersytetu Wrocławskiego.
  12. Kargulowa, A. (2004). O teorii i praktyce poradnictwa. Odmiany poradoznawczego dyskursu. Podręcznik akademicki. Warszawa: PWN.
  13. Kargulowa, A. (2010). Zmiany w polskim poradnictwie. Edukacja Dorosłych, 1, 9–26.
  14. Kargulowa, A. (2014). 34 lata poradoznawstwa. „Taniec czasu” w budowaniu dyscypliny. Edukacja Dorosłych, 2, 53–68.
  15. Karwińska, A. (2008). Odkrywanie socjologii. Podręcznik dla ekonomistów. Warszawa: PWN.
  16. Kownacka, E., Piegat-Kaczmarczyk, M., Rejmer-Ronowicz, Z., Smoter, B. (2007). Podejście wielokulturowe w doradztwie zawodowym. Praktyczny poradnik dla doradcy zawodowego pracującego z klientem odmiennym kulturowo. Warszawa: Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej.
  17. Launikari, M., Puukari, S. (red.) (2007). Poradnictwo i doradztwo multikulturowe. Podstawy teoretyczne i najlepsze praktyki w Europie. Warszawa: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
  18. Malewski, M. (1998). Teorie andragogiczne. Metodologia teoretyczności dyscypliny naukowej. Wrocław: Wydaw. Uniwersytetu Wrocławskiego.
  19. McLeod, J. (2003). An Introduction to Counselling. Philadelphia: Open University Press.
  20. Minta, J., Kargul, J. (2016). Significance of educational and vocational counselling in lowskilled people’s narratives. British Journal of Guidance & Counselling, 44 (2), 210–220.
  21. Morys-Gieorgica, G., Woynarowska, A. (2003). Poradnictwo zawodowe na świecie. Refleksje ze Światowej Konferencji Poradnictwa Zawodowego. Zeszyt informacyjno-metodyczny doradcy zawodowego. Warszawa: Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej.
  22. Paszkowska-Rogacz, A., Olczak, E., Kownacka, E., Cieślikowska, D. (2006). Doradztwo zawodowe a wyzwania międzykulturowe. Warszawa: Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej.
  23. Rogers, C. (1991). Terapia nastawiona na klienta. Grupy spotkaniowe. Tłum. A. Dodziuk, E. Knoll. Wrocław: Thesaurus – Press.
  24. Skałbania, B. (2009). Poradnictwo pedagogiczne. Przegląd wybranych zagadnień. Kraków: Impuls.
  25. Skałbania, B. (2011). Diagnostyka pedagogiczna: wybrane obszary badawcze i rozwiązania praktyczne. Kraków: Impuls.
  26. Słowik, A. (2016). Transnarodowe sieci poradnicze polskich emigrantów. Wrocław: Wydaw. Naukowe DSW.
  27. Szumigraj M. (1998). Poradnictwo jako subtelny instrument sprawowania władzy. W: B. Wojtasik (red.), Z podstaw poradoznawstwa, t. 2. Wrocław: Wydaw. Uniwersytetu Wrocławskiego.
  28. Usher, R. (1996). A critique of the neglected epistemological assumption of educational research. W: D. Scott, R. Usher (red.), Understanding Educational Education. London – New York: Routledge.
  29. Wojtasik, B. (2012). Refleksje na temat stanu polskiego poradnictwa. Studia Poradoznawcze, 1, 35–47.
  30. Zaremba, L. (2009). Analiza rozwiązań systemowych w obszarze poradnictwa psychologicznego i pedagogicznego w krajach Unii Europejskiej i w krajach EFTA/EOG. Warszawa: Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej.
  31. Ząbek, (2013). Antropologia stosowana. Warszawa: Katedra Etnologii i Antropologii Kulturowej.
  32. Zielińska-Pękał, D. (2007). Iluzje, interpretacje, iluminacje: o przekazie telewizyjnym – badacze i gimnazjaliści. Kraków: Impuls.
  33. Zierkiewicz, E. (2016). Biogram prof. dr hab. Alicji Kargulowej. Rocznik Andragogiczny, 23, 15–39.
  34. Żurek, M. (2014). Działalność Biur Karier w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Edukacja Ustawiczna Dorosłych, 4 (87), 79–91.